من دختر پرتقالی ام...

پرتقال چندتا پرک داره؟ تا حالا شمردین؟ دوازده تا... چهارده تا...؟ میدونید٬ هر پرک پرتقال٬ یه بخش از روز منه! پرکهای اول٬ صبح زندگیه... وقتی ساعت ۷ ضربه می زنه! دینگ دینگ دینگ ... دینگ! زیر دندونات مزه مزه شون میکنی٬ زبونتو تو دهنت می چرخونی...اولش لباتو جمع می کنی که هی! چه ترش بود!!! می گی بذار فرو بدمش.. طعم گَس دهنتو عوض می کنه.. به هر حال قورتش می دی.. پرک های بعدی رو که می خوری٬ می گی نه انگار بدک هم نیست! دومی٬ سومی٬ چهارمی... حالا دیگه دوست داری ادامه بدی! پرکهای چهارم و پنجم و ششم خودنمایی می کنن! آره دیگه ظهر شده! حالا دیگه طعم پرتقاله مثه اولش جدید نیست٬ تکراری شده! هنوزم بوش سرمستت می کنه ولی طعمش عادیه مثه چندتای قبلی! خوب همیشه همین بوده... قدر چیزی که زیر دندونته رو نمیدونی! فقط برای این که چیزی خورده باشی٬ می خوری...دیگه نوبت پرک های آخر رسیده! هشت و نه و دهمی... دیگه عصر شده! الان تازه اون پره های سفید بین قاچ ها به چشمت می خورن! شروع می کنی به تمیز کردن قاچ های آخری.. الان یه قاچ تمیز شده ی آبدار و قلمبه تو دستت داری و یه راست می ذاریش تو دهنت.. همینطور بعدی و بعدی... کم کم داری طعم واقعی پرتقال رو زیر زبونت حس می کنی.. حیف که دو سه تا قاچ بیشتر نمونده... بذار اینا رو با لذت بخورم!! اول اون پره های سفید رو از ژرکها جدا می کنم... تمیز تمیز .. حالا هر کدومو نصف میکنم و نصفه ها رو میذارم تو دهنم! چشمام رو هم می بندم تا چیزی رو مزه قاچهای زیر زبونم اثر نذاره! اول زیر این ردیف دندونام٬ بعد تیر اون یکی ردیف... خوب حالاست که باید آروم فرو بدمش... می خوام حتی اعصاب چشایی گلو و مری ام هم لذت بلعشو از دست ندن!!! آه چه حیف شد... کاش همه پرتقالم رو اینجوری خورده بودم.... با طمانینه و لذت... نمی ذاشتم هیچی رو خوشی حاصل از خوردن و بلعیدنش اثر بذاره... هیچی...

پی نوشت ۱: پرتقال هاتونو با لذت تمام ببوئید و بخورید تا پشیمون نشید!!

پی نوشت ۲: فردام زندگی پرتقالی من همینجوریه؟؟!!!

پی نوشت ۳: شاید زندگی شما موزی باشه٬ یا شایدم اناری!! کسی چه میدونه...